Pies niezaprzeczalnie musi mieć kontakt z przedstawicielami swojego gatunku. Dlatego też wielu właścicieli czworonogów umawia się na wspólne wypady, by spędzić miło czas na plotkowaniu z osobami o podobnych zainteresowaniach, w towarzystwie biegających ogoniastych. I my nie odmawiamy sobie takich przyjemności. ;) 

W tym roku szczególne szczęście do zawarcia nowych znajomości miał Ruterek. Chłopak porządnie się wybawił.

W lipcu mieliśmy okazję spędzić sympatyczny, acz mokry ranek w towarzystwie uroczej borderki, o imieniu Arka. Sunia urzekająca, chociaż nieco za ruchliwa dla sznaucka. Za możliwość jej poznania i miłą pogadankę z właścicielką dziękujemy Justynie. (:

Tego samego miesiąca Kochaś gościł yoreczkę znajomych w swym wiejskim gospodarstwie. Psina drobniutka, za to wykazywała prawdziwie borderową gotowość do aportu. Kto by pomyślał, że drzemie w niej taki duch! :D

Był też Bombas - przybłęda towarzyszy z żagli, którego mamy nadzieję spotkać również w przyszłym sezonie.

W ostatnim czasie udaliśmy się także na spotkanie w większej grupie z miłośnikami bearded collie. Okazało się, że niedawne ćwiczenia w środkach komunikacji miejskiej bardzo się przydały, gdyż Ruterek wydawał się odprężony (o ile to możliwe) podczas jazdy autobusem. Po drodze minęliśmy gromadkę ONkarzy, którzy widocznie postanowili spędzić ten pogodny dzień podobnie do nas.

Na miejscu zebrała się wesoła grupka Latających Futer z właścicielami, wymieniającymi uwagi dotyczące swoich podopiecznych. Ruterek najbardziej zainteresowany był płcią przeciwną. Dość nachalnie, przyznam. Babiarz jeden, trzeba go będzie niechybnie pozbawić jego drogocennych klejnotów... W gruncie rzeczy jestem jednak z niego dumna. Niejednokrotnie zdołał wyprzedzić młodsze i dużo szybsze koleżanki w przechwyceniu aportu do czasu, aż zmęczenie nie dało się we znaki. Ganiał się z nowymi kolegami i szczekał wraz z nimi z ekscytacji. Po powrocie natomiast padł na posłaniu i przez resztę dnia nie było pieska. Ja tymczasem zostałam wzbogacona o nowe doświadczenie, iż nie należy stawać na drodze rozpędzonym owczarkom, wracającym z aportem. :P ...No a miłość do rasy urosła do nadludzkich rozmiarów.